Allereerst geldt natuurlijk dat Erik Pool een ontzettende held is voor wie je alleen maar waardering kan hebben. Hij heeft eerst de Directie Participatie een ontzettende boost gegeven om vervolgens de door hem bedachte programmadirectie Dialoog & Ethiek op te bouwen. En passant maakte hij het mogelijk dat tientallen mensen op zijn geleid tot dialoogbegeleider. Na deze welgemeende waardering eerst heel lang niets en dan toch de bescheiden vaststelling dat zijn boeken goedbeschouwd onleesbaar zijn. En ik heb het geprobeerd. Ook Erewoord - zakboek ethiek voor ambtenaren - ruim 250 pagina's fijn druk op een formaat dat echt niet in mijn broekzak past, betekende voor mij weer een ontzettende leesworsteling. De AI-zoeker van Ecosia omschrijft een zakboek als een compact, draagbaar boekje dat bedoeld is om makkelijk mee te nemen en snel te raadplegen...zodat je snel antwoorden of hulp kunt vinden zonder uitgebreide literatuur te hoeven doorzoeken. En ook Erik lijkt dat - zij het met enige twijfel na te streven: 'hopelijk ook een praktische richtingwijzer zowel voor individueel goed ambtelijk handelen als voor de ontwikkeling van het institutioneel lerend vermogen van de ambtelijke dienst'. Nu, daar is helaas echt geen sprake van. Terwijl na zijn eerdere dikker dan dik boeken een zakboek heel welkom zou zijn geweest. Je gunt Erik en zijn gedachtengoed een empathische maar desalniettemin onverbiddelijke redacteur met een dikke rode stift. Er kan echt heel veel uit, maar soms moet er ook wat bij. In hoofdstuk 3 waar het even praktisch dreigt te worden, verwijst hij voor concrete draaiboeken en handleidingen naar zijn eerdere stoeptegels zonder die concrete zaken over te nemen. Tja dat is dan weer een gemiste kans voor een zakboek. Vanuit sympathie voor Erik en voor de goede zaak, rond ik hem naar boven af: twee bollen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten