Nu ja de SKIA dus. Voor veel collega's bij beleid is de SKIA een beetje the thing you love to hate - er is wel een soort van besef van nut, maar echt zin hebben ze er niet in. Als ASA is het dus zaak om een soort van empathisch wanhopig optimisme uit te stralen in deze. Daar waren we woensdag dan ook lekker mee bezig in een - laat ik zeggen - niet helemaal gevulde multipurpose room. Dat gezegd hebbende de sfeer was goed en ook mooi dat er weer flink wat frisse meedenkers aanwezig waren. Dit bleek al tijdens de openingsronde toen we de deelnemers vroegen op te schrijven welke DG-overstijgende vragen toch echt opgepakt moeten gaan worden. Na enig minuten hadden we een goede oogst met daarbij opvallend veel vragen over hoe om te gaan met de beperkte fysieke ruimte waar alle maatschappelijke functies samen komen. Ook aandacht voor wat we nu precies met citizen science willen en met AI. Veel van die vragen behoeven niet zozeer met duur onderzoek opgepakt te worden. Het gaat er dan veel meer om hoe we binnen ons dagelijks werk bijvoorbeeld met AI om willen gaan als bureau-ambtenaren. Vandaar ook het aanbod van ASA om vragen op te pakken met Kenniskamers, economiekamers, masterclasses en andere misschien ook community of practice achtige samenscholingen. Chronocentrisme (zie link) maakt dat we eigenlijk altijd wel zeggen dat er in twee jaar tijd (sinds het verschijnen van de SKIA in 2024) een hoop veranderd is. Maar deze keer is het ook echt zo :-). Vandaar dat het ook mooi uitpakte om in twee groepen door te praten. De ene groep formuleerde waarachtig gevoelde DG-overstijgende kennisvragen bij de in beeld gebrachte trends van de afgelopen twee jaar. De andere groep dacht na over creatieve vormen om bestaande en kersverse SKIA vragen uit de openingsronde op te pakken. Een mooie sessie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten