Vrijdag weer zo’n heerlijke Economiekamer mogen begeleiden. Deze keer prachtig georganiseerd door collega Tim in coproductie met DGWB. Vooral de bijdragen van Roy Brouwer (University of Waterloo, Canada) en Erik Ansink (VU) waren voor mij - toegegeven niet de primaire doelgroep - zeer leerzaam. Zo kwam ik erachter dat de term ‘prijsinelasticiteit’ zich te absoluut in mijn brein had genesteld (binary bias). Ik had me bedacht dat prijsinelasticiteit betekent dat prijsprikkels niet werken, maar deze economen lieten zien dat een prijstoename met een procent gemiddeld genomen toch tot ruim een half procent minder watergebruik door industrie leidt. Je moet dus gewoon wat harder prikkelen. Met de door de grootgebruikers beklaagde 70% prijsstijging van de afgelopen jaren zou je gewenste 20% waterbesparing uit het Nationaal Programma Drinkwaterbesparing dus als vanzelf moeten kunnen halen. En dat werd door sommige gebruikers ook beaamt tijdens de Economiekamer. Zeker als je bij de totale kosten van het watergebruik ook de kosten voor afvalwaterzuivering meerekent. Het belang hievan werd dan weer door een andere spreker benadrukt. Daar komt nog wel het een en ander bij kijken zoals uit de bijgesloten slides blijkt. Dat je met tijdelijke gebruiksvergunningen moet werken en dat je beter moet gaan meten is daarbij een no brainer die overigens beide ook met klem door de EU cie gevraagd worden. Ook het idee dat je daarbij grondwater, oppervlaktewater en leidingwater als één voorraad zou moeten beschouwen lijkt me er een om vast te houden bij de herijking van het Nationaal Programma Drinkwaterbesparing waar tussen nu en juli aan gewerkt wordt.
bron: Erik Ansink
Geen opmerkingen:
Een reactie posten