zondag 19 maart 2017

Innovatie: Toch maar niet naar het repair café

Had me gisteren nog zo voorgenomen naar het repair café te gaan om te pogen de KIS-melkopschuimer te laten repareren. Het weer was dan ook niet best. Wat ik wel gedaan is, is van internet tips een aantal reparatie en onderhoudtips gehaald. Zo heb ik nu de motor gesmeerd met olijfolie ( extra virgin, dat spreekt voor zich) en heb ik ook geleerd dat je er geen melk of water in moeten laten staan. Als het goed is doet hij het weer!



Kennis: Goede KIS masterclass over bereikbaarheid

Woensdag een zeer prima masterclass over stedelijke bereikbaarheid door Karst Geurs en Pieter Hooimeijer. Karst ging zonder de term big data te gebruiken in op een prachtige studie waarin flink wat big data van TomTom, kadaster en CBS zijn gebruikt. Voor een reeks plaatsen in NL kon hij zo inzichtelijk maken hoeveel banen je met de auto kan bereiken. Dat zijn er heel veel vanuit Amsterdam en Utrecht en veel minder vanuit bijvoorbeeld Twente waar Karst gelukkig wel een baan heeft gevonden. Met het OV kan je zes a zeven keer minder banen bereiken maar met de combinatie OV en fiets (daar is die weer) kan je op sommige plekken het gat weer bijna dichten. Intuïtief voel je aan dat hij gelijk heeft als Karst zeg dat uit zijn onderzoek is gebleken dat één overstapminuut voelt als drie of vier OV-reisminuten. Mooie inzichten met betrekking tot een breee definitie van bereikbaarheid die nog best lastig te verwezenlijken zijn. Beleidsmakers noemen in telefonische interviews desgevraagd een twintigtal redenen waarom het maar niet lukt. 


zondag 12 maart 2017

Innovatie: Schrijf je gedachten op!

Dinsdag mocht ik de derde leergang innovatie openen. Volgens mij hebben we een wel hele goede derde groep deelnemers. In ieder geval goed om de twee docenten Jeff Gaspersz en Erhan Tehercan weer als een goed werkend duo aan de gang te zien. Jeff deelde de inmiddels bekende mooie opschrijfboekjes uit en drukte iedereen op het hart toch maar iedere ingeving gelijk op te schrijven. Leonardo da Vinci schreef zo tienduizenden bladzijden vol en Ralph Waldo Emerson waarschuwde voor de vluchtigheid van ideeen als wegvliedende vogels. 




zaterdag 11 maart 2017

Gelezen: Groene breinbrekers

Vrijdag na afloop van de Nationale Wetenschapsagenda-bijeenkomst over circulaire economie kreeg ik van Antoine Heideveld, directeur van het Groene Brein, dit prachtige boek met 20 wetenschappelijk verantwoorde antwoorden op even zoveel lezersvragen van de website www.p-plus.nl. Alle antwoorden die ik tot nu toe gelezen heb zijn zeker de moeite waard. Zo schrijft Jacqueline Cramer over het belang van schaalgrootte in de circulaire economie. Het lokaal houden van grondstofstromen is een goed idee, maar er moet wel voldoende aanbod zijn om niet alleen de kringloop, maar ook de business case sluitend te krijgen. Bij sloopafval lukt dit inderdaad lokaal, maar bij  electronica-printplaten en kleding lukt dit niet. Emiritus hoogleraar Alfrecht Kleinknecht schrijft heel mooi over het sailing ship effect. Dit is het verschijnsel dat verouderde technologie de ondergang vrij lang tegen kan houden, omdat - met de hete adem van radicale innovatie in de nek - ineens ontzettend fanatiek incrementeel geïnnoveerd wordt. Toen het stoomschip werd uitgevonden in 1840 zijn er in korte tijd tientallen innovaties aan zeilschepen doorgevoerd terwijl de techniek daarvoor zo goed als stilstond.  Hetzelfde gebeurde toen gaslantaarns voorbij werden gestreefd door electrische lampen. Nu zie je dit ook gebeuren bij de energietransitie en natuurlijk bij de weg naar de circulaire economie, van de lineaire economie en de hergebruik economie. Maar ja hoe dit te zien? Als vertragende stuiptrekkingen, innovatieve weerstand of economisch verstandig? Of misschien wel een situationeel afhankelijke moeilijk te interpreteren mengvorm? 


Strategie: de gestage opmars van de 'small wins'

In de Kenniskamer werd al uitgebreid stil gestaan bij het belang van 'small wins' bij het werken aan transities. Niet alleen om zo voortgang te creeren maar zeker ook om de motivatie er in te houden. Theresa Amabile van Harvard Business School had dat laatste al vastgesteld op basis van duizenden dagboekaantekeningen. Katrien Termeer werkt hier vanuit NL aan en brengt het belang van small wins      bij het werken aan wicked problems onder de aandacht. In het al eerder kort behandelde boek The  Power of Habit ben ik bij een hoofdstuk aangekomen dat hier verder op ingaat. Daar wordt ook de goeie ouwe Karl Weick aangehaald die benadrukt dat het bij small wins zeker niet per se om op elkaar volgende kleine stapjes hoeft te gaan (dus niet kleine stapjes vooruit in het promillage electrische auto's) maar ook op het eerste gezicht minder verbonden zaken. Als voorbeeld van een vroege small wiwordt de transitie naar homo-emancipatie in de VS aangehaald. Terugkijkend was het verhuizen van boeken over homo-rechten in the Library of Congress van de kast 'geestesziekten' naar een eigen categorie een invloedrijke small win.

zaterdag 4 maart 2017

Innovatie: Keukenrol, soms zit duurzaamheid in de kleine dingen

Danish design is er in verschillende soorten en maten. Al eerder berichte ik over de cool well (KIS en meer http://kisenmeer.blogspot.com/?spref=tw)  nu een nog simpelere innovatie. De keukenrol met halve velletjes.


zondag 26 februari 2017

Kennis: De doorwerking van een goede zaal

Dinsdag moesten we met de Kenniskamer uitwijken naar de speels KIS-zaal terwijl we normaal gesproken in de formele Blauwe zaal met lederen fauteuils zitten. Toegegeven in het begin stond men wat onwennig te twijfelen over waar te zitten enzo. Maar al na een paar minuten dacht ik toch echt te merken dat de leden het gewoon beter naar hun zin hadden. Er werd ook significant meer gelachen n=6) en de  discussie was geanimeerd en diepgaand. Nu zou ik natuurlijk kunnen concluderen dat dit louter en alleen aan de briljante voorbereiding lag, maar nee het zit voor een flink deel toch echt ook in de ruimte zelf. In het boek "Prachtige bijeenkomsten" dat ik net van Harm geleend heb, wordt dit nog eens haar fijn uitgelegd. Vaak -ook deze keer -  wordt blind een zaal gereserveerd zonder eerst na te denken welke ruimte en welke indeling van de ruimte het best past bij de doelstelling van de bijeenkomst. Je bent per slot van rekening vaak ook gewoon blij dat je nog een zaal kunt vinden, maar op dese manier ga je helemaal voorbij aan de psychogeografie. Niet meer doen dus. Goed als het niet anders kan, zorg dan - zo zeggen de auteurs van "Prachtige bijeenkomsten" - in ieder geval dat je te weinig stoelen hebt. Vast een belangrijke bijeenkomst als er meer mensen komen dan verwacht.